Het klinkt misschien raar, maar tot een paar honderd jaar geleden was er weinig interesse in het Oude Egypte. Het grootste deel van de Egyptische kunst lag nog diep onder het woestijnzand. Egypte was streng Islamitisch en Europa streng Christelijk. Als er al Europeanen naar Egypte gingen, was het om de Egyptenaren te bekeren of om de graanschuren van Egypte te zien die in de Bijbel werden genoemd.

Pas vanaf de zeventiende eeuw reisden Europeanen naar Egypte om meer te weten te komen over het land van de oude farao's. Dat ging natuurlijk minder makkelijk dan tegenwoordig. De Deense architect Norden beschreef in 1755 in zijn verslag 'Reizen in Egypte en Nubië' de reis die hij had gemaakt in opdracht van de Deense koning. Hij waarschuwde voor de Egyptische bevolking, die het niet echt ophad met die vreemde Europese Christenen. Norden raadde reizigers aan de oudheden niet aan te raken, Turkse kleren te dragen en een snor te laten staan om niet al te veel op te vallen.
Een eeuw later, zo rond 1850, werd het al wat makkelijker om naar Egypte te reizen. Thomas Cook, de oudste reisorganisatie van de wereld, organiseerde Nijlcruises die vooral populair waren bij rijke Engelsen. De Engelse schrijfster Amelia Edwards beschreef een van die eerste cruises in haar boek 'Duizend mijlen de Nijl op'. Ze beschrijft dingen waar je je tegenwoordig alleen maar over kunt verbazen. Zo had iemand uit het reisgezelschap, Robert Hay, een gipsafgietsel gemaakt van het gezicht van een van de beelden van Ramses II in Abu Simbel. Door het gips waren er lelijke witte strepen op het beeld achter gebleven. Dat kon zo niet, besloot het reisgezelschap. Er werd een stellage gebouwd en de kok gevraagd sterke koffie te zetten. Met de koffie werden de vlekken uit het gezicht weggepoetst. Amelia schrijft: 'Ramses dronk dagelijks ik weet niet hoeveel liters koffie. Onze kok had nog nooit een gast gehad met een mond die meer dan een meter groot was'.


Toen de Egyptische cultuur in Europa bekend werd, ontstonden er al snel allerlei vreemde verhalen over die oude Egyptische cultuur. Zo lang niemand de hiërogliefen kon lezen, bleef het allemaal erg geheimzinnig. Zo zag een pater in de zeventiende eeuw veel overeenkomsten tussen het Chinese schrift en de hiërogliefen. Zijn theorie: de Chinezen kwamen oorspronkelijk uit Egypte en waren later naar China getrokken. Daarom konden de hiërogliefen vertaald worden met Chinese woordenboeken. Hij vertaalde 7 hiërogliefen als: 'De schepper van alle vruchtbaarheid en wasdom is de god Osiris, die door zijn levenwekkende kracht de heilige Mophta uit de hemel naar zijn rijk trekt'. Tegenwoordig weten we wat die 7 hiërogliefen echt betekenen: 'autocraten - alleenheersers'.
Gelukkig kwam het later allemaal goed. Tijdens een veldtocht van Napoleon werd de Steen van Rosette gevonden, die later weer door de Engelsen in beslag werd genomen als oorlogsbuit. Aan de hand van die Steen ontcijferde een Franse geleerde de hiërogliefen. Nu kunnen we de verhalen van de oude Egyptenaren lezen en weten we zo veel meer over die eeuwenoude beschaving. Kijk maar in deze DADA.