Lévi Weemoedt (1948) is het pseudoniem van Isaäk Jacobus van Wijk. Hij werkte na zijn studie Nederlands als leraar op een scholengemeenschap in Vlaardingen. Weemoedt publiceerde gedichten en verhalen in diverse bundels, boeken en in tijdschriften en kranten. Ook stond hij negen jaar op het podium met gedichten en liedjes. Het grondthema in het werk van Weemoedt is de melancholie. De weemoed wordt veroorzaakt door onvrede met het menselijk bestaan: mislukte liefdes, eenzaamheid en de dood. Het leven bij Weemoedt is treurig maar hij heeft een medicijn: humor.

Gedicht:
Oudhollands tafelgebed
(17e eeuw)
ick doe mijn handjes
samen
ick doe mijn ooghjes
dicht

en bid dat
na het
amen

mijn gehackbal
er nog ligt.