Lévi Weemoedt (1948) is het pseudoniem van Isaäk Jacobus van Wijk. Hij werkte na zijn studie Nederlands als leraar op een scholengemeenschap in Vlaardingen. Weemoedt publiceerde gedichten en verhalen in diverse bundels, boeken en in tijdschriften en kranten. Ook stond hij negen jaar op het podium met gedichten en liedjes. Het grondthema in het werk van Weemoedt is de melancholie. De weemoed wordt veroorzaakt door onvrede met het menselijk bestaan: mislukte liefdes, eenzaamheid en de dood. Het leven bij Weemoedt is treurig maar hij heeft een medicijn: humor.

Manu Baeyens (1972 Gent, België) is beeldend kunstenaar. Zijn werk is onbevangen, gelaagd en expressief. Hij hanteert een heel oorspronkelijke, vaak humorvolle beeldtaal waarin droombeelden, verlangens en ideeÎn samenvallen. In zijn werk gebruikt hij verschillende materialen en al knippend, scheurend, spijkerend, naaiend en schilderend komt de wereld van Manu tot leven. Zijn werk hangt onder meer in het Museum Boijmans van Beuningen. Hij woont en werkt in Eenrum (Groningen).

Liefde is...
Ach! hoeveel kopjes trok ik van dit zakje thee?
In hoeveel verzen heb ik jouw gezicht bezongen?
Ja, hoeveel maal verdween de zon in zee?
En hoeveel teer bleef achter in mijn longen?

Op hoeveel fietsen reed ik daaglijks naar je toe?
En hoeveel smoesjes zijn er in je opgerezen?

Zó veel, dat thans statistisch is bewezen:
‘De liefde is toch zo een droef gedoe…’